Terug
Samen leven

Ik breng mensen samen. Zij delen de kleine dingen met elkaar.

In de eerste lockdown waren alle ontmoetingsruimtes zoals wijkcentra dicht. Alle activiteiten werden afgelast, van koffiedrinken tot jeu de boules. Juist die lockdown was voor kunsthistorica Carola van der Heijden de reden voor een bijzonder initiatief. Op haar uitnodiging brachten acht mensen uit een multiculturele wijk een ode aan de kleine dingen buiten in het groen. Tijdens deze buitenkamer workshops praatten deelnemers uit o.a. Afrika, Turkije, Nederland en India over hun plezier in kleine dingen. Het maakte hen zielsgelukkig. Inmiddels zijn er zeven groepen geweest die deelnamen aan buitenkamer workshops.

“Mijn doel is om een omgeving fijner, mooier en leuker te maken voor de bewoners. Kunst brengt mensen samen. We hebben ons gericht op mensen met een klein netwerk, die weinig contacten hebben en weinig buiten komen. De drempel om deel te nemen, maken we kleiner door mensen te vragen iemand mee te nemen. Dan gaat het vaak wél. En de samenwerking met buurtorganisaties is goud waard. Het is fijn om met elkaar te praten over waar je blij van wordt. Op een regenachtige dag kreeg de regen ineens een andere betekenis, toen een bewoner uit Afrika vertelde dat het dáár een teken is van vreugde. Door regen gaat de tuin weer leven. Een meisje met autisme ging na de workshops voor een eigen tuintje zorgen, aan de overkant van de straat. Iedereen kent haar en helpt mee. Haar vader is ontzettend blij.”  

“De kleine dingen dus. Door de buitenkamer workshops hebben de deelnemers weer iets om handen. Iets om naar uit te kijken. Ze spreken hun bewondering uit voor bloemen, planten en bomen. Er is ook iemand die een ode brengt aan de fiets. De deelnemers leren elkaar kennen in drie opeenvolgende workshops. In de eerste maken ze een gedicht, in de tweede een illustratie en in de derde worden gedichten en illustraties samengevoegd tot een zigzagboekje. Het idee om buiten activiteiten te organiseren, maakt het mogelijk in coronatijd workshops te geven. De verschillende groepen hebben ook elkaar ontmoet. Er is zelfs met elkaar gegeten bij het delen van gedichten en illustraties. We hebben enkele dag-exposities georganiseerd en een slottentoonstelling.”

Carola had zelf corona. Ze had twee maanden verschijnselen en was erg moe, maar gelukkig werd niemand door haar aangestoken. Carola merkte dat een mooie omgeving voor de eerste workshop heel belangrijk is. Die was in een mooie tuin, een openbaar park, bij picknicktafels van een ‘samentuin’ en een terras van een wijkcentrum. Na afloop kregen de deelnemers een doe-het-zelf pakket om thuis nog te dichten en tekenen, maar dat was geen succes. De deelnemers vinden ‘met elkaar’ kunst maken leuker dan alleen. En belangrijk: deelnemers zien elkaar in de wijk weer terug.

Carola van der Heijden, verbinder van mensen met kunst en cultuur.

Wat is jouw idee? Wat vindt Nederland?