Terug

Onderwijs en werk

Iedereen is verbaasd over de snelheid waarmee we in ons land over zijn gegaan op digitaal onderwijs. Lessen zijn toch doorgegaan. Veel viel er ook weg: de persoonlijke ontmoeting met docenten, het contact met leeftijdsgenoten, praktijkvakken. Ondanks inspanningen van scholen, vrijwilligersinitiatieven als ‘thuishulpmaatjes’ en mini-ouder-scholen is dat gat niet opgevuld. Kinderen en studenten hebben last van de lange periode van online onderwijs. We zien leerachterstanden, eenzame jongeren en zelfs stress en depressie.

Tegelijkertijd zien we ook jeugdigen die zich juist beter voelen door de relatieve rust. Omdat de arbeidsmarkt verandert, zijn ook veel volwassenen weer naar school gegaan omdat hun baan verdween. Sommige ZZP-ers houden het niet vol en kiezen voor vast werk. Dat levert vaak pijn op, maar soms ook mooie voorbeelden, van mensen die een carrièreswitch maken.

Wat hebben we ontdekt over goed onderwijs voor iedereen? Hoe benutten we die inzichten? Hoe lossen we het op als je geen stage kan lopen? Kunnen en willen we de omscholingsmogelijkheden voor volwassenen handhaven? Hoe helpen we mensen die hun baan verloren snel weer aan werk? En hoe vangen we de mentale klap op die veel mensen – jong en oud - oplopen door te grote uitdagingen in school en werk?